ما فتنه بر توايم و تو فتنه بر آينه

شاعر : خاقاني

ما رانگاه در تو، تو را اندر آينهما فتنه بر توايم و تو فتنه بر آينه
تو عاشق خودي ز تو عاشق‌تر آينهتا آينه جمال تو ديد و تو حسن خويش
زين روي نازها کند اندر سر آينهاز روي تو در آينه جان‌ها شود خيال
در يک مکان هم آتش و هم کوثر آينهوز نور روي و صفوت لعل تو آورد
رنج دلم مخواه و منه دل بر آينهاي ناخداي ترس مشو آينه‌پرست
تا هيچ صيقلي نکند ديگر آينهکز آه دل بسوزم هر جا که آهني است
صورت هر آينه بنمايد هر آينهقبله مساز ز آينه هر چند مر تو را
بيند هزار صورت جان پرور آينهدر آينه دريغ بود صورتي کز او
رخسار او نگر صنما منگر آينهصورت نماي شد رخ خاقاني از سرشک
وز روي تو پذيرد زيب و فر آينهاز راي شاه گيرد نور وضو آفتاب
چونان دهد نشاني کز پيکر آينهسلطان اعظم آنکه اشارات او ز غيب
هفت آسمان مشاطه و هفت اختر آينهشاهنشهي که بهر عروس جلال اوست
کز ننگ زنگ باز رهد يکسر آينهز اقبال عدل‌پرور او جاي آن، بود
کز وي نمونه‌اي است به هر کشور آينهاي خسروي که خاطر تو آن صفا گرفت
دارد شجاع روز وغا در بر آينهسازد فلک ز حزم تو دايم سلاح خويش
روح القدس نمايد از آن منظر آينهگر منظر تو نور بر آئينه افکند
بي‌کار ماند آنجا تا محشر آينهگرد خلافت ار برود در ديار خصم
چون در حجاب زنگ شود مضمر آينهماند به نوک کلک تو و جان بد سگال
چون تاب گيرد از حرکات خور آينهباشد چو طبع مهر من اندر هواي تو
از تو جمال همت و از چاکر آينهمن آينه ضميرم و تو مشتري همم
گردد سياه روي چو گردد تر آينهدر خدمت تو تر نتوان آمدن از آنک
طبعم شود ز لطف چو از جوهر آينهگر در دل تو يافت توانم نشان خويش
هرگه که شکل خويش ببيند در آينهطوطي هر آن سخن که بگوئي ز بر کند
کاهل بصر خزند به سيم و زر آينهگر لطف تو خريد مرا بس شگفت نيست
کاعمي و زشت را نبود درخور آينهور ناکسي فروخت مرا هم روا بود
مردم ضرورتي کند از خنجر آينهگر جز تو را ستودم بر من مگير از آنک
گه‌گه کند پاک به خاکستر آينهدانم تو را ز من نگزيرد براي آنک
نايد همي ز آهن بد گوهر آينهاز نيم شاعران هنر من مجوي از آنک
زيبد که ننگرم به رخ اصفر آينهشايد که ناورم دل مجروح بر درت
وز بهر عيب کم طلبد اعور آينهکز بيم رجم برنشود ديو بر فلک
مانا که خود نساختي اسکندر آينهگر نه رديف شعر مرا آمدي به کار
گر ذره‌اي ز نور تو افتد بر آينهاين را نقيضه‌اي است که گفتم بدين طريق
هر صبح‌دم برآورد از خاور آينهبادت جلال و مرتبه چندان که آسمان
کز مس کند براي وي آهنگر آينهحاسد ز دولت تو گرفتار آن مرض